Home » Blog » In verwachting of zonder verwachting?

In verwachting of zonder verwachting?

Hier zitten we dan. Naast elkaar. Te wachten. Het is ontzettend spannend. Er gaat vanalles en niets door mijn hoofd. Het is surreëel maar het zou zomaar eens kunnen waar zijn. Zou het?

We kennen elkaar nog maar tien maanden en zeven maanden geleden besloten we er als koppel helemaal voor te gaan. Na twee weken wisten we al dat we kinderen wilden. Het was een verrassing voor mij. Kinderen hadden nooit een plek in mijn toekomstdromen. Toch bleek T. een goeie match en besloot mijn biologisch wezen dat ik eindelijk de juiste genencombinatie had gevonden om mij voort te planten.

We woonden nog niet echt samen en dat was dan meteen het doel. Zodra we samenwonen, beginnen we aan kinderen. Zes maanden na ons eerste gesprek over kinderen konden we gaan samenwonen en ons geluk kon niet op. Ik liet mijn spiraal verwijderen en dat was een ervaring die ik niemand ooit toewens. Het ding wilde er niet uit en een operationele verwijdering leek de enige optie tot de gyneacoloog nog één keer trok. WTF! Laten we zeggen dat ik de grond net niet raakte toen ik van de gekende spreidstandtafel kwam. Ik had gelukkig op dat moment geen idee wat me nog allemaal te beurt zou vallen.

Mijn verjaardag kwam eraan en T. nam me mee naar Londen. T. werkte en ik struinde de hele stad af op zoek naar tweedehandsshops en veganistische eethuisjes. Wat een zalige plekken ontdekte ik daar. Na de middag was ik doodmoe. Ik kreeg al een vermoeden. Ook al omdat ik in mijn borsten een zekere spanning voelde ontstaan. Ik kende de verhalen en de mogelijke symptomen van een zwangerschap. Toch wilde ik mezelf niet gek maken. Ik kende ook de verhalen van de teleurstellingen.

De zwangerschapstesten zijn ontzettend goedkoop in Groot-Brittanië en dus kochten we meteen een familiepak. Je weet nooit hoe vaak je zo’n test nodig zal hebben. Wisten wij veel.

Daar zaten we dan. Te wachten. Ja, die goedkope test duurt twee minuten. Twee minuten. Een eeuwigheid.

Ik durfde niet kijken. T. ook niet. Dus zaten we daar te wachten. Vol verwachting of… zonder verwachting?

Twee streepjes kleurden blauw.

We zouden een kind krijgen. Binnen acht maand. Ja. Het drong niet door.

Daar zaten we dan. Een beetje verweesd. Te wachten. We namen elkaars hand vast. Net twee pubers die ontdekken dat ze iets onomkeerbaar hebben gedaan maar dan iets minder eng. En toch.

Daar zaten we dan. In verwachting en zonder verwachting. Het leven zoals het zich voor ons ontplooit.

Dat zo.

Levenskeuzes maken op onze voorwaarden. Dat zo.

Liefs,

Nele